Na początku było słowo...

       Światło płynące z monitora, łagodnym błękitem oblewało dłonie mężczyzny, gdy palce zawisły na chwilę nad plastykowymi klawiszami. Zawahał się. Uderzył w kilka oznaczonych białymi literami kwadratów, a potem szybko skasował to, co pojawiło się na białej kartce wyświetlanej przez edytor.

       Nie tak... Ale właściwie to... jak? Jak powinien zacząć? Wiedział, że musi zrobić dobre pierwsze wrażenie i musiał przyznać, że trochę go to przytłaczało. Nie miał doświadczenia w pisaniu blogów, a był za stary na teksty w stylu: „Hej, Hej! To ja! Będę wam tutaj pisać o tym i o tamtym...” Nie. Zdecydowanie nie o to mu chodziło.

       Nie zamierzał wywlekać do świata publicznego swojego codziennego życia. Uważał, że to strata czasu. A z drugiej strony... czy to, o czym chciał pisać nie było jego zwyczajnym codziennym życiem? Niemal parsknął śmiechem, zdawszy sobie sprawę z tego paradoksu.

       Więc o czym chciał pisać? Głównie o pisaniu. Pisaniu innych, ale przede wszystkim o pisaniu swoim. W ciągu minionych lat wyrzucił z siebie trochę opowiadań, teraz – jak sam to określał – walczył z książką. Poza pracą i sprawami osobistymi – o których pisać nie zamierzał – to było jego codzienne życie. Do tego trochę fotografii, której też od czasu do czasu się poświęcał. Jakaś recenzja filmu, bądź książki. I w sumie tyle. Nie wiedział, czy ktoś będzie chciał to czytać, ale dlaczego nie spróbować?

       Raz jeszcze zaatakował klawiaturę, wydobywając spod palców charakterystyczny stukot. Nie... nic z tego. Najwyraźniej to nie był dobry dzień na pisanie wstępów. Zamknął edytor i Wyłączył komputer.

       Może jutro...