Człowiek człowiekowi rosomakiem

            Obudziłeś się i nie wiesz gdzie jesteś. Wszystko jest obce, wrogie. Umieścili cię w jakimś zbiorniku, podłączyli rurki do każdego otworu ciała. Kim są oni - nie wiesz. Przez oszkloną taflę zbiornika widzisz ich - naukowców w białych kitlach, techników przy konsoletach. Nie masz pojęcia czego chcą, nigdy wcześniej ich nie widziałeś. Palce jednego z techników tańczą przez chwilę po klawiszach, a chwilę później twoje ciało niemal eksploduje bólem, przeszywającym twoje mięśnie, kości, wdzierającym się do mózgu, rozbijającym świadomość. Bólem tak dojmującym, że wszystko czego w tej chwili pragniesz, to umrzeć. Ale na to ci nie pozwolą.

            Wolverine - jeden z flagowych bohaterów uniwersum Marvela - jest postacią kontrowersyjną. I to z wielu powodów. Już sama konstrukcja postaci budzi wiele wątpliwości - jak z mutanta, którego zdolność do regeneracji czyni właściwie nieśmiertelnym, stworzyć postać, o którą czytelnik będzie się martwił? No bo o co się tu martwić? Umrzeć nie ma jak, rany - choćby najbardziej dotkliwe - prędzej czy później się zagoją i kolega rosomak będzie brykał sobie dalej. Czym się tu przejmować? Choć czytałem sporo ciekawych historii z udziałem Logana, trudno się nie zgodzić z takim podejściem. Odarcie aż do adamantowych kości nic nie pomoże, dekapitacja ponoć też nie. Więc co?

            Ale gdyby tak... obrócić wszystko do góry nogami?

            Spośród wszystkich historii o Loganie Weapon X uważam za najlepszą właśnie dlatego, że podchodzi do rzeczonego bohatera z zupełnie innej strony.

            Wyobraźmy sobie taką historię: Grupa naukowców prowadzi przerażający eksperyment, w którym chcą stworzyć super-żołnierza. W tym celu porywają bogu ducha winnego faceta – pijaczynę i awanturnika, za którym nikt nie będzie tęsknił. W bolesnym procesie zmieniają jego ciało, a  potem torturują umysł, by uczynić go bezgranicznie podległym ich woli. Ale coś idzie nie tak, eksperyment wymyka się spod kontroli i ofiara w brutalny sposób zaczyna mordować swoich oprawców.

            Brzmi jak typowy amerykański slasher? I tak powinno być! Bo Weapon X jest właśnie wariacją na temat tego filmowego podgatunku. Ale Broń X jest jeszcze lepsza, bo opowiada nie o jakimś niedookreślonym zamaskowanym psychopacie biegającym z – na przykład – maczetą, ale o postaci, którą doskonale znamy.

            Zastosowanie takiej konwencji pozwoliło wprowadzić również nowych protagonistów – zespół pracujący przy Eksperymencie X. Są to doktor Cornelius, który stoi na czele naukowców pracujących przy eksperymencie, Hines – techniczka odpowiedzialna bezpośrednio za proces wiązania adamantium i człowiek, który przedstawia się jako Profesor. To on zarządza całym eksperymentem i to z jego rozkazu Logan poddawany jest okrutnym torturom. W przeciwieństwie do pozostałych, na każdym kroku przedstawiany nam jest jako osoba antypatyczna.

            To właśnie z punktu widzenia tych trzech osób przedstawiona jest historia Broni X. Poznajemy ich poglądy, przemyślenia i wątpliwości.

            Weapon X ukazało się po raz pierwszy w 1991 roki i w całości wyszło spod ręki Barry'ego Windsor-Smitha. Znany przede wszystkim z komiksowej adaptacji Conana, stworzył zarówno fabułę mrocznej przeszłości Logana, jak i sam ją narysował. Bardzo ciekawy jest zabieg, zastosowany przez Windsor-Smitha, dotyczący prowadzenia narracji. Otóż nie znajdziemy tu nigdzie typowych dla komiksu wstawek typu „chwilę później”, „następnego dnia” czy tym podobnych. Cała narracja opiera się na dialogach między bohaterami i ma typowe dla zwykłej rozmowy elementy, jak niedokończone zdania, wtrącenia, zmiany tematu. Prowadzenie opowieści w ten sposób to prawdziwy majstersztyk!
             Kreska Windsor-Smitha doskonale koresponduje z opowiadaną przez niego historią. Głębokie cienie, mocne grube kontury, przytłumione kolory. Ponura atmosfera wyziera z każdego kadru.

            Pisząc niniejszą recenzję długo zastanawiałem się, do czego by się tu przyczepić... i niestety (czy może raczej - stety) nic mi nie przychodzi do głowy. Weapon X jest jednym z najlepszych komiksów jakie kiedykolwiek czytałem. Ponieważ nawiązuje swoją stylistyką do slashera, kieruje fabułę i bohaterów pewnymi szczególnymi torami, w niczym to jednak nie umniejsza wartości dzieła. Wszystko jest tu takie, jak powinno być w historii Wolverina: ponure, okrutne i przepełnione bólem.

Stopka:

Rok wydania: 1994

Scenariusz i rysunki: Barry Windsor-Smith

Tłumaczenie: Katarzyna Rustecka